Primero que nada u3u ya sé que ésto no debería entrar en la categoría de cuentos, pero sencillamente no sabía dónde ponerlo, porque no creo escribir más acerca de esta peli, simplemente fue la inspiración del momento. Para los que no la vieron, esta historia está basada en la película The Last Song, tal y como indica el título. Si no la vieron se las recomiendo, no se dejen llevar por cosas como "actua Miley Cyrus y no me gusta" porque a mí tampoco me gusta mucho pero esta peli me encantó y me hizo llorar un montón ;-;
Ahora, sin más, a la historia. Está dedicada a mi papá.
Mostrando entradas con la etiqueta Cuentos. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Cuentos. Mostrar todas las entradas
lunes, 28 de mayo de 2012
viernes, 4 de mayo de 2012
Ejercicio: Idioma Propio
Los invito a hacer este ejercicio. Lo hicimos la otra vez en el taller de escritura al que estoy yendo y me pareció muy divertido. El método de escritura de este ejercicio fue empleado por Julio Cortázar en su novela "Rayuela". El ejercicio consiste en lo siguiente, es fácil. Tan solo tienen que leer el fragmento escrito a continuación, imaginando qué es lo que quiere decir. Para cada persona suele significar algo totalmente distinto, eso está relacionado con el hecho de que distintas personas pueden tener una percepción diferente de una misma obra. Ninguna de las palabras escritas a continuación son "reales". Está escrito en mi propio lenguaje, de esa manera, cada uno puede tener su propia idea de lo que trata y ninguna está mal. En este ejercicio se juega con la libertad de escritura, uno simplemente comienza a escribir sin ese temor a equivocarse o a estar haciéndolo de la manera correcta, además de que es muy divertido.
Sashi suez nazar
aitrou, solagne miru et ne polo.
-¡Atsum azkar na!
Nozom polo asdir Sashi oum to grox levage.
-¡Itis calezzeum jibag!
Doroum Sashi, lavage bosk, rario adel jes miner
gaviot.
-¡Atsum! ¡Devraje ni
punio! ¡Atska ni bolor!
Jisog, napule te
abreviag notul pun tag. Bosk noir mes, nozom ai tsu okami, atsum saravaje.
Rumes, con lavska bime pelcabe. Arcamento conitsuca, fleito en apun. Etmenci
cob la verd, carmesse e itto monte. ¡Razem! ¡Razem ito monte! ¡Razem su
azkaren, razem su noito! Blanck, atsun no cara.
Fleito et mondo rame.
Sashi no caki etto mandage caliso endogria. Su corta lexeo de noir sas di. Nen culpica mi chilento porxa suir anot banicha simo conse. Lam etto ning cohn della notrasi commo. Lamme bait net win.
Atto clencio nameri namine it Nozom. Hanni
trumi gele, pero niou canasame. Niou.
No et mirem et un, ni
van. Nameri clencio et mirage.
viernes, 13 de abril de 2012
Tea Party
El sonido del helicóptero se percibió antes de que éste apareciera en el aire. La solitaria muchacha miró hacia arriba, con el rostro oculto entre las sombras. Una larga escalera de cuerda cayó a unos metros de distancia, y tan solo unos instantes después, el llameante cabello anaranjado de la chica estuvo revoloteando frente a ella. Ahora que las dos estaban presentes, era hora de empezar.
sábado, 4 de febrero de 2012
Cuerda Floja
Antes de empezar. A continuación les dejo tres canciones para ambientalizar un poco la historia. Los tres son soundtracks de la serie Kaleido Star. Cada una tiene un color distinto, al igual que las diferentes partes de la historia, les recomiendo que lean la historia escuchando la canción del respectivo color n_n
Melancholy
Solitary Tears
Ready for the Challenge
Cuando caminas por un sendero tan frágil como éste, nunca sabes qué puede pasar. Tus músculos se tensan y no puedes más que dar el siguiente paso con confianza, pues un momento de duda puede significar la muerte. Comprendes que la confianza ciega no existe y te entregas en cuerpo y alma a tu pareja, dependes de él así como él depende de ti, los dos son uno. No hay tiempo para más que ejecutar la danza, no hay tiempo para errores ni fatalismos, uno deja de importar, el otro es nuestro todo. El espectáculo debe continuar.
sábado, 3 de diciembre de 2011
La Princesa y el Dragón
El sol se asomaba por detrás de las montañas del este al momento de mi partida. Tenía muy en claro cuál era mi misión y sabía que no pararía hasta lograrla, ¿qué clase de príncipe sería entonces? Monté sobre mi caballo y sujeté las riendas con firmeza. De pronto me encontraba galopando a gran velocidad a campo abierto, dejando atrás las murallas y la protección de mi reino. Había decidido partir solo por cuestiones de honor, un caballero debía valerse de sí mismo y de su astucia para rescatar a una princesa, y aquella princesa a la que iba a rescatar se había ganado mi corazón.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
